RSS

'లక్ష్మీ పురాణం'--మొదటి భాగం



    మార్గశిర మాసం వచ్చేసింది.మా జీవితం లో జరిగిన ఓ అద్భుతమైన సంఘటన మీ అందరితోనూ పంచుకోవాలని ఈ టపా.మరీ పెద్దదయిపోతోందని రెండు భాగాల్లో వ్రాస్తున్నాను.


   మాశ్రీవారు ఉద్యోగంలో వున్నప్పటి మాట.మా అబ్బాయి చదువుకి గుడ్గావ్ లో వున్నాడు. అమ్మాయి ఢిల్లి లో వుంది. మా అత్తగారు హైద్రాబాద్ లో వున్నారు.సో, మేమిద్దరమే పూనాలో వున్నాము. ఓ రోజు దేశ్ పాండే అనే అతను కొంత సమాచారం కోసం మా యింటికి వచ్చారు. వారికి టీ, బిస్కట్లు యిచ్చి నేను కిచ్చన్ లో పని చూసుకుంటున్నాను.వారి మాటలు నాకు వినిపిస్తున్నాయి. అతను కొలహాపూర్ నుండివచ్చానని తెలియగానే, పనిమానేసి నేను కూడా వెల్లికూర్చున్నాను.నాకు అక్కడకి వేళ్ళాలని చిరకాల కోరిక.మా వారికి అలాంటి ఇంట్రస్టు చాలా తక్కువ.ఒక్క తిరుపతి తప్పితే ఇంక ఎక్కడకి వెళ్ళె శ్రద్ద లేదు.ఇంతలో ఫోను వచ్చి ఆయన లోపలకు వేళ్ళారు.నేను నాకు కావలసిన కరవీరలక్ష్మి గుడి గురీంచి, దర్శనం తొందరగా అవుతుందా, అక్కడి పూజలు గురించి,వివరాలు అడిగితే తనకి తెలిసినవి చెప్పి రండి ఆంటి,మీకు దగ్గరవుండి చూపిస్తానంటూ కబుర్లు చెబుతూ డిన్నర్ టైమ్ అయిందికదా డిన్నర్ తీసుకొనివెళ్ళమని బలవంతపెట్టి పంపిచాను.అమ్మవారికి చీర పెడితే ఆమె దగ్గరపెట్టి తిరిగి అదే మనకి పసుపు కుంకుమల తో యిస్తారని చెప్పాడు.ఆ తరువాత ఓ రెండు రోజులు శలవు రావడంజరిగింది. మా వారితో కొలహాపుర్ వెడాదామండీ,అనగానే , సరే, అనేసారు.చిత్రంగా,అసలు అంత తోందరగా ఎక్కడకి కదలరు అటువంటిది, వెంటనే ఫోన్ చేసి ఓ హొటల్ లోరూమ్ బుక్ చేయమని పూజకి టిక్కట్ అదీ తీసుకొమ్మని చెప్పారు.

   అమ్మవారికి చీర తీసుకునెందుకు లక్ష్మీ రోడ్ వెళ్లి మూలచంద్ దుకాణంలో పట్టుచీరలు చూపించమని నా దగ్గర, మా అమ్మాయి దగ్గర లేని రంగు సెలెక్టు చేసాను.గొప్పగా తెలివిగా(మామూలుగా మా వారే షాపింగ్ చేస్తారు.అలాంటిది మరి నన్ను కూడా తీసుకెళ్ళారు. యిదో చిత్రం) ఇంతలో నా వీపు మీద ఎవరో తట్టి చీర నా కోసం తీసుకుంటున్నావా? నీ కోసమా ? అని అడిగినట్లయింది. ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడ్దానండీ, నిజంగా వెనక్కి తిరిగిచూస్తే ఎవరూ లెరు,తను కౌంటరు దగ్గరకి వెడుతున్నారు.స్పృహలోకి వచ్చినదానిలా ఆయన్ని పిలిచి చెపితే నీ భ్రమ అంతానూ,అంటూ యివేమీ కాదూ మేము ఛూడని చీరలూ చూపించమన్నాము. పైకి వెళ్లండీ,(ఆంతస్థు) పెద్దరేంజ్ లో వుంటాయి అని పంపాడు.పైకి వెళ్ళి మంచి చీర చూపించు బాబూ, అంబా తాయి కి తీసుకువెళ్లాలి అని అడిగాము. మాకు నచ్చిన ఎర్రనిపట్టు చీర బాటిల్ గ్రీన్ అంచుతో వున్నది తీసుకున్నాము,ఆ కొట్టు అతను కూడా బ్లవుజ్ పీసు త్రికోణాకారంగా మడత పెట్టి యిచ్చాడు.నిజంగాఆ లక్ష్మీ దేవియే నాతో మాట్లాడినట్లనిపించింది.

    ఓ రకమైన ఎక్సైట్ మెంట్ తో స్వార్ గేట్ వెళ్ళి బస్ లో డ్రెవర్ వెనక ముగ్గురు కూర్చునే సీటు లో యిద్దరం కూర్చున్నాము. జనాలు ఎక్కుతున్నారు వెనక్కి కూర్చుంటున్నారు..మూడో వారెవరో ఎక్కుతారని మేము జరిగి కూర్చోవడం, మా సీట్లో ఖాళీ లెనట్లుగా వాళ్ళు వెనక్కివెళ్ళడం. అలాగా హాయిగా విశాలంగా కూర్చొని కొల్హాపూర్ వెళ్ళామండి.స్టాండు లో బస్ దిగేసరికే ఆ అబ్బాయి అక్కడ వున్నాడు.మమ్మల్ని తన కారులో హోటల్ లో దింపి మీరు లంచి తీసుకొని తయారుగావుండండి. రేపు పూజకి దర్శనానికి మా అంకుల్ తో చెప్పాను.పట్ట్తుపంచ అది తెచ్చుకున్నారుగా, మద్యాహ్నం మూడు గంటలకి నర్సింగ్ వాడి వెడ్దామని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. నిజానికి మాప్రోగ్రాములో యివేమీ లేవు. రూమ్ కూడా చాలా బాగుంది. అన్నట్లుగానే నర్సింగ్ వాడి లోని దత్తమందిర్ తీసుకేళ్లాడు. అక్కడ్నుండి జ్యోతిబా మందిర్ చూపించి వెనక్కి వచ్చేసరికి రాత్రి 9 గంటలయింది.మమ్మల్ని తొందరగా పడుకొమ్మని ఉదయమే 5 గంటాలకల్లా గుడిలో ఉండాలని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. ఓ రెండు గంటల తరువాత మళ్ళీ వచ్చి సుమారు పదకొండింటికి సారీ, అంకుల్ నాకు తెలీక చీర తిరిగి యిస్తారని చెప్పాను,(మా చీర సంగతి షాపులో అనుభవం చెప్పాములెండి) కాని యివ్వరట.పూర్వం అలా శేషవస్త్రం యిచ్చేవారట.మీరు మరీ పట్టుచీర తెచ్చారుకదా మరి ఎలాగ పరవాలేదా, ఉదయం 8 గంటలకి గుడి దగ్గర కొట్లు తీస్తారు మామూలు చీర తీసుకోవచ్చును. వెరి వెరీ సారీ ఆంటీ, ఇంతలో నేను అదేం పరవాలేదు ఓ సారి అమ్మవారికి తీసుకున్నది ఆవిడకేను అలా మార్చేది ఏమీ లేదూ లేదూ, ఇంతకీ పూజకి దానికి ఎంతడబ్బులివాలి? ఏ పూజకి టిక్కెట్టు తీసుకున్నారని అడిగాను.ఏ పూజ ఏమిటీ ఆంటీ మొత్తము అన్నీను,షోడశోపచారాలునూ,మద్యాహ్నం దేవుని ప్రసాదానికి ఓ అయిదుగురి జంటలకి పెద్దపూజారి గారింట్లోఅందరికి భొజానాలకి,అంతా మీదేను, రేపు అంకుల్ చెబుతారు ఎంతయినదీనూ అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. నాకు బెంగ అయ్య బాబోయ్! ఎంతవుతుందో ఏమొనూ , ఏమీ బెంగ పడకు రేపు ఎ.టి.ఎమ్ లో డ్రా చేస్తానులే అని ,మావారి భరోసా!

   ఉదయమే మావారు పట్టుపంచె కండువా (పూజకి అవే వేసుకోవాలి) నేను మా తమ్ముడు పెళ్ళికి పెట్టిన కొత్త బనారస్ చీర తో తయార్రయేసరికి మళ్ళి కారుతో అతను వచ్చేసాడు.గుడి ఆవరణలో అడుగు పెట్టేసరికి నన్ను నేను మరిచిపోయానండీ, యిది నాపూర్వ జన్మ సుకృతం! కళ్ళారా చూసే అదృష్టం కలిగింది.మావారు అతని అంకుల్ (గుడి దగ్గర అంకుల్ కి అప్పగించి అతను వెళ్ళిపోయాడు)ముందర నడుస్తున్నారు, నేను అటు యిటు చూస్తూ నెమ్మదిగా వెడుతున్నాను. ఇంతలో మరాటీ లో ఎంతసేపు, తొందరగా రా!,తర్వాత చూద్దుగానిలే అని అరిచేసరికి గబ గబా చేతిలోవున్న చీర, పసుపు కుంకుమ, పూలు గడప యివతల వున్న వెండి పళ్ళెంలో పెట్టి లక్ష్మీ దేవి వైపు చూసేసరికి ఓ చిన్న పలుచని తడి బట్ట తో అభిషేకం చేసి పొడిచీర కోసం చూస్తునట్లుగా కనిపించింది ఆ తల్లి.మేము యిచ్చిన చీర ఆవిడకు కట్టడం, పూలతో అలంకరణ, మా వారు లోపలకెళ్ళి ఓ పెద్ద వెండి గిన్నెలో(గంధపుగిన్నెలా వుంది) అందులో అమ్మవారి ప్రతిమ నుంచి అభిషేకం, అష్టోత్తరపూజ, ఇంకా ఏవేవో మొత్తం ఓ రెండు గంటల పూజ చేయించారు. నిజపాద దర్శనం చేసుకున్నాము. మా వారయితే ఆ తల్లి పాదపద్మములను చేతులతోసృశించి తన శిరసు తో తాకి ధన్యులయారు. ఆయన అదృష్టం అదీ ! ఆ లక్ష్మీదేవి గర్బగుడి లోకి ఆడవాళ్ళకి ప్రవేశం లేదు. పూజ తరువాత నా ఒడిలో బియ్యం కొబ్బరికాయ వక్కలు పండ్లు, మేము తెచ్చిన చీర మీద బ్లవుజ్ పీస్ ప్రసాదంగా యిచ్చారు.ఆ తరువాత ఆయన వారింటికి తీసుకవెళ్ళారు. అక్కడ మమ్మల్ని కాళ్ళు కడుక్కోకుండానే వారి పూజ గదిలోకి తీసుకువెళ్లి నన్ను నాలుగు కాళ్ళ పీట మీద కూర్చోపెట్టి నాకు ఒడిలో బియ్యం పూలు పళ్లు పసుపు కుంకుమ లతో చీర పెట్టారండీ! నమ్ము నమ్మకపోండీ! అచ్చంగా ఆదేవికిచ్చిన చీరలాంటిదేను, ఆ రంగు, ఆ టెక్చరూ అదీనూ--- నేను మొహమాటంతో బ్లవుజ్ పీసు చాలండీ అనేసరికి అలాకాదూ మీరు పూజ చేసుకొని వచ్చారనిచెప్పి యింట్లో అందరూ కాళ్ళకి నమస్కరించారు. నాకు మా వారితో ఆ చీర సంగతి చెప్పాలని ఓ ఉబలాటం.కాదంటారా మరి ఆ దేవి మహిమ కాకపోతే ఆ షాపులో అలగా, ఆరాత్రి అతనలా అనడం, తోందరగా తీసుకురా అని పూజారిగారనడం, ఆచీర ఆవిడకు కట్టడం,ఇక్కడకు తీసుకువచ్చి మళ్ళి అలాంటి చీరే నాకు పెట్టింఛడం, ఏమిటంటారు యిదంతా,----

హాయ్ బాల గణపయ్యా...






    పార్వతి తనయా గణపతి దేవా పరుగున రావేరా ఓ దేవా పరుగున రావేరా---

    మూషిక వాహనా ముందు వేడితిని దారి చూపవే వేగముగా---
చిన్నపుడు ఎపుడో నేర్చుకున్న పాట యిన్ని సంవత్సరాల తరువాత అనుకోకుండా నోటినుంచి వచ్చింది. పాట పూర్తిగా గుర్తు రాలేదు.
నిన్న మా అమ్మాయి యింటి కి వెళ్ళాము. వెడుతునే లోపలకి అడుగు పెట్టెసరికి ఈ బాల గణపతి కనిపింఛాడు. చూసారుగా ఎంత ముద్దువస్తున్నాడో,చేతులెత్తి దణ్ణం పెట్టాలనేకంటే ఎత్తుకు లాలించాలనిపించిందనుకోండి,
ఇంతకీ పారవశ్యంతో పరవశించిపోతున్న ఈ బాల గణపతికి ఏ పాటలు పాడుతున్నాడో, ఏ కధలు వినిపిస్తున్నాడో ఈ మూషికవాహనుడు మరి--

   అమ్మా, ఎలావుందీ, అని ఇంకా ఏదో అడుగుతోంది. అబ్బే ! ఏమీ వినిపించందే, అలా చూస్తునే వుండిపోయాను. ఎంత బాగుందనుకున్నారూ !

చెప్పిన మాట వినరు...

   ఈరోజు భక్తి టి.వి లో గరికపాటి వారి మహభారతం వినేందుకు కూర్చున్నాము. ఆయన చెబుతు చెబుతూ మధ్యలో చిన్న చిన్న ఉపకధల్లాంటి విషయాలు చెబుతూవుంటారు కదా, దృష్టిలోపమేకాని సృష్టి లోపంకాదని చెప్పారు,బాగానేవుంది, అలా చెబుతూ పొద్దునే లేచేసరికి చెట్టునుండి రాలిన గన్నేరుపూలు ఎంత అందంగా వుంటాయండీ అసలు, కాని అలావుంచుతారా? అబ్బే, చీపురు పెట్టి తుడిచేయరూ, ఏమన్నా అంటే నీట్ నెస్ అంటారు, ఏమి నీట్ నెస్ అండి పూలు అలావుంటే ఎంత బాగుంటుందీ,అని అన్నారో లేదో మాశ్రీవారికి విపరీతమైన నవ్వే నవ్వూ---.అమ్మయ్య ఇప్పటికైనా తనకి ఓ తోడు దొరికిందని( నీట్ నెస్ గురించి చిరాకు పడేవారు!)

   ఎందుకంటారా మా యింటిలో అందరూ ఈ నీట్ నెస్ కోసమై నా వల్ల పీడింపబడుతున్న బాధితులన్నమాట.అదేమి పాపమో, భగవంతుడు నన్ను ఇలా ఎందుకు పుట్టించాడో నాకు తెలీదు, ఇలా అంటే ,ఎందుకేమిటీ మమ్మల్ని పీడీంచేందుకే అని టక్కున సమాధానం చెబుతారు.అసలు ఈ శుభ్రత అన్నది కూడా ఒక రోగమని అంటారట. అదంతా నాకు తెలీదు కాని పనిమనిషిని పెట్టుకోకుండా నేనే పనులు చేసుకుంటాను.చిన్నయిల్లే కదా ,చీపురుతో తుడవడం, తడిబట్టతో తుడవడం, గిన్నెలు తోముకోవడం,బట్టలు ఉతుక్కోవడం, అన్ని చేసుకోవడం, నడుంనొప్పికి మందులేసుకోవడం, మూవ్ రాసుకోవడం,బయటనుంచి వచ్చిన వెంటనే కాళ్ళు కడుక్కోమనడం,కాళ్ళు సరిగా తుడుచుకొని రమ్మనమనడం, హయిగా రోజూ ఇస్త్రి బట్టలు వేసుకోమ్మనమనడం,అన్నం తిన్న తరువాత, కంచంచుట్టూ పడ్డ మెతుకులు, ఓపిగ్గా కూరలోంచి ఏరిన పచ్చిమిర్చి, అల్లం, కరివేపాకు పక్కనే వున్న చిన్నగిన్నెలో వేయమనడం, అవి డస్టుబిన్ లో వేసి కంచం వాష్ బేసిన్ లో పెట్టమనడం, సోఫాలలో కూర్చున్నపుడు కుషన్లు వాటి చోటులోనే వుంచండీ అనడం ,ముఖ్యంగా ఎవరింటికైనా వెళ్ళినప్పుడు వాళ్ళ సోఫా మీద వేస్తారే వెనక్కాల అవీ పూర్తిగా కిందకిపడిపోయేలా కూర్చోవడం,సెంటర్ టేబుల్ మీద పెట్టినవి తీసిచేతిలో పట్టుకోవడం,కర్టెన్లకి చేతులు తుడిచేయడం, పుస్తకాలు చదివి వాటిని అలాగే బోర్లా పెట్టెయడం,లేకపోతే పేజి మడతపెట్టేయడం, మంచంమీద తరగడాలు అటూ ఇటూ పడేయడం,యిదుగో యిలాంటి విషయాల్లోనే వస్తుందినాకూ మా యింట్లో వాళ్ళకీను----

   ఓసారి ఏమయిందంటే మా స్నేహితులు డాక్టరు గారింటికి వెళ్లాము, ఆయన మాతో మాట్లాడుతూ భోజనంచేసి తడిచేతులతో కర్టెన్ పక్కకి జరుపుతున్నారో తుడుచుకుంటున్నారో కూడా గమనించకుండా "గిలా హాత్ మత్ లగానా,నేప్కిన్ లే లేవ్ " అని మా అబ్బాయి మీద అరిచినట్లుగా అరిచేసేసరికి పిన్ డ్రాప్ సైలెన్సు ఐపోయింది. ఆ తరువాత నేను సిగ్గుతోచచ్చిపోయానంటే కూడా తక్కువేను,వాళ్ళ యింట్లో ఆయన్ని అల్లా అనడం నిజంగా తప్పేను, కాని ఏం చేయను చెప్పండీ, అదీ నా బలహీనత. ఆలోచిస్తుంటే నేను అందరిని ఎంత బాధ పెడుతున్నానో తెలుస్తుంది కాని మానుకోలేకపోతున్నాను.

   నిన్న మా స్నేహితులొకరు షిరిడీ వెళ్తున్నారంటే, ఒకసారి కలుసుకోవాలని వెళ్ళాము. ఆవిడ నాకు ఈ నీట్ నెస్ విషయంలో పెద్దక్కయ్య!నేనే అనుకుంటే నాకంటే ఛాదస్థం ఆవిడకి.ఇంట్లో ద్వారం దగ్గర మట్టుంటుందని చేతిలో చీపురూ, చేట తో వెళ్తారు ఆవిడ. మరీ అంతకాదుకానీ, నేను ప్రొద్దుటా సాయంత్రం తుడుస్తానంతే. ఇంక ఆవిడ ఎక్కడ పడితే అక్కడ నీళ్ళతో శుభ్రపరచడం అలవాటు. వాళ్ళమ్మాయి అంటుందిటా " చేప పిల్లలా అస్తమానూ నీళ్ళదగ్గరే ఉంటావెందుకూ" అని!

    పిల్లలు అడ్డాల్లో ఉన్నంతకాలం నా మాట విన్నారు. ఇప్పుడు పెళ్ళిళ్ళయిన తరువాత 'అమ్మయ్య ఈవిడ గోలోటి తప్పింది బాబూ..' అనుకుంటున్నారు. అందుకోసం మనవల్నీ, మనవరాళ్ళనీ పట్టుకున్నాను! ఏం చేస్తాను పుట్టుకతో వచ్చిన బుధ్ధీ!

పతియే పరమేశ్వరుడు, ఇల్లే వైకుంఠం
 
Copyright 2009 ఇదీ సంగతి All rights reserved.
Blogger Templates created by Deluxe Templates
Wordpress Theme by EZwpthemes