అమ్మా! గంగమ్మతల్లీ! గంగని ఒక్కసారి కాకుండా అమ్మా, గంగమ్మ, తల్లీ అని మూడు సార్లు తలిస్తేనే కాని మనసు తీరదు. ఎక్కడ గంగ వుంటే అక్కడే పుణ్యస్థలం. గంగా జలం అమృతం తో సమానం. సాధారణంగా మన దేవుడి గదిలో గంగాజల చెంబులు చూస్తూవుంటాం ( సీలు వెసిన కాశీ చెంబు) .మరణ సమయంలో కొద్దిగా గంగాజలం నోట్లో పోస్తే స్వర్గం దొరుకుతుందని అంటారు. అవి అందుకే వుంచేవారనుకుంటాను. కాని హస్పటల్ మరణాల వల్ల అదీ కుదరటంలేదనుకోండి. అయినా అదంతా ఎందుకనుకోడి ఇప్పుదు. గంగమ్మతల్లి ని తలుచుకుంటే ఓ చిన్న కధ గుర్తు వస్తోంది అందరికి తెలిసే వుంటుందనుకుంటాను.
నారదుడు గంగ దగ్గరకి వెళ్ళి స్నానం చేయకుండా నమస్కరించి వెళ్ళిపోయేవారట.ఎప్పుడు వచ్చినా అలా వెళ్ళిపోతూవుంటే ఆ తల్లికి చిరాకు కలిగిందట. చివరికి ఓ సారి అడిగేసిందట. నా ప్రవాహంలో గొప్ప గొప్ప ఋషులు, తప్పకుండా స్నానం చేస్తారు మీరు ఇలా ఓ నమస్కారం పెట్టి వెళ్ళిపోతున్నారు, విషయం ఏమిటని ? అందుకు నారదుడు అమ్మా! నిన్ను దర్శించినంతనే సకల పాపాలు పోయి ముక్తి లభిస్తుంది.ఇంక స్నానం చేయటం వలన అధిక ఫలం ఏముంటుంది తల్లీ? అన్నారట. అదీ గంగమ్మతల్లి వైభవం , గొప్పతనం.
గంగ గంగోత్రి దగ్గర బయలు దేరి ప్రజలకి సుఖ సంపదలు , పుణ్య ప్రాప్తి కలిగించి గంగాసాగర్ వద్ద సముద్రంలో కలసిపోతుంది. అటువంటి పరమ పవిత్రమైన గంగానదిలో స్నానం చేసే అదృష్టం మాకు కలిగి, మా జన్మ తరించిదని సంతోషంగా వుంది. హరిద్వార్ లోని గంగమ్మను గంగాసాగరు లోని గంగమ్మను చూసే " హర హర గంగే.. హరహర గంగే అంటూ వేసిన మునక తో శరీరం , అత్మ పవిత్రమయ్యానే భావం కలిగింది. ఇక్కడ ఒకటి చెబుతాను. " మానొతో మై గంగా మా హుం, నా మానొతొ బహతా పానీ " పాట గుర్తుంది కదూ !
హృషీకేశ్ లోని గంగమ్మ,భారత్ మందిర్, రామమందిర్, రామ్ ఝూలా, ముఖ్యంగా నాకు మరినూ! ఎత్తులన్నా, లోయలన్నా, నీళ్ళన్నా, మండిపడే మా శ్రీవారి తో మానసా దేవి మందిర్, చండీ దేవి మందిర్, దర్శించుకోవడం, అదీ ఉడన్ కటోలాలొ ఇంతే కాదండోయ్.. గంగా తీరంలో దశహరా స్తోత్రం కూడా చదువుకునే భాగ్యం కలిగింది.
లక్ష్మణ్ ఝూలా,
అన్ని చూసుకొని హరిద్వార్ వెళ్ళాము. శివాలిక్ పర్వత శిఖరాల లొయలొ గంగానది కుడివైపున హరిద్వారు వుంది. పరమ పవిత్రక్షేత్రాలో అగ్రగణ్యమైన దీన్ని దర్శిండం నాకు ఒక కల కాదుకదా అనిపిస్తోంది. హరిద్వార్ కి హృదయంలాంటి హరిపౌడి లో స్నానం , గంగమ్మహారతి వావ్! పండిత జగన్నాధ శాస్త్రి గారి హారతి ! తెలుగు వారి అదృష్టం. దీపాల వెలుగులో గంగమ్మ సౌందర్యం అనిర్వచనీయం. మా శ్రీవారు ఓ మూడు విడియోలు తీశారు. వాటిని ఇక్కడ, ఇక్కడ, ఇక్కడా చూడండి.
. ( రోప్ వే).అందుకే అంటారనుకుంటాను యోగం వుంటే అలా కలసి వస్తుందనుకుంటాను. మా మిత్రులు అమరేంద్ర గారి ప్రోత్సాహంతో అలా కుదిరింది. అందరికి మామూలు విషయంగా వుండచ్చును కాని నాకు మాత్రం ఈ ప్రయాణం అద్బుతం. అపూర్వం.
ఎంత పుణ్యం చేసికున్నానో కదా...
ఇంగ్లీషులో ఈశ్వర ప్రార్ధన
'హరికథా పితామహుడు' శ్రీ ఆదిభట్ల నారాయణ దాసు గారు బహుభాషా కోవిదులు. వారు ఒకప్పుడు ఇంగ్లీషు పదబాహుళ్యముగా చేసిన ఈశ్వర ప్రార్ధన.
హెడ్డున మూను, స్కిన్ను పయి నెంతయుడస్టును, ఫైరునేత్రమున్,
సైడున గ్రేట్ బుల్లు, బహు చక్కని గాంజెసు హైరులోపలన్
బాడికి హాఫెయౌచు నల పార్వతి మౌంటెను డాటరుండ, ఐ
షుడ్డు డివోటు దండములు సోకగ ప్రేయరుసేతు నెప్పుడున్ !
!
( తలపై నెలవంక- భస్మంగరాగము- ఫాలనేత్రము- ప్రక్క నంది- శీర్షమున గంగ- శరీరార్ధముగా పార్వతి- ఈ ఆరు లక్షణములతో
సాక్షాత్కరించు శివుని ప్రార్ధింతును)
బావుంది కదూ...
ఏదైనా selective గా గుర్తుంచుకోడంలో....
అప్పుడెప్పుడో మా శ్రీవారు ఓ టపా వ్రాశారు.అదేమీ, పేద్ద గుర్తుంచుకోవలసినది కాదనుకోండి, ఏదో సందర్భం వచ్చింది కదా అని చెప్పాను. వారికి ఏమేమి మర్చిపోవాలో, ఏమేమి మర్చిపోతే గొడవొస్తుందో అన్నీ తెలుసు. పోనిద్దూ దీనితో ఏమిటీ లే అనేసికుని కాలక్షేపం చేసేస్తూంటారు. మా అమ్మమ్మగారు( అత్తగారు) ఉన్నప్పుడు చూసేనుగా వీళ్ళిద్దరి సంభాషణానూ, ఒకర్ని మించివారు ఇంకోరు.అవసరంలేనివి విననట్టు మొహం పెట్టేయడం. ఈరోజుల్లో సెల్ ఫోన్లలో చూస్తూంటాము- ఏదో కొద్దిగా ఇబ్బందికలిగించే మాట వినాల్సొచ్చినప్పుడు, హల్లో..హల్లో.. అని అరవడం, అక్కడికేదో కనెక్టివిటీ పోయినట్టు.. అలా అన్నమాట.
నేనెప్పుడైనా నా బ్రేక్ ఫాస్టులో తినే ఓట్సూ, నానపెట్టిన పెసలూ తెమ్మని నాలుగురోజులముందునుంచీ మొత్తుకుంటున్నాసరే, ఆయనకి మాత్రం గుర్తుండదు. చివరకి ఎప్పుడో గుర్తురావడం ఆయన దయా, నా ప్రాప్తీ అని ఊరుకోడమూనూ. పేపర్ల రద్దీ ఎక్కువైపోతోందీ, తీసేయకూడదా అని అడిగితే తప్పు.ఓసారి ఇల్లుసద్దండీ అంటే చిరాకూ. నాకేమైనా పనిమనిషా ఏమిటీ, అన్నీ నేనే చేసుకోవాలి, చీపురు దగ్గరనుంచి, తడిగుడ్డదాకా. మొన్నెప్పుడో ట్యూబు లైటు పాడైపోతే కొత్తది తెచ్చివేయండీ అంటే, పైగూట్లో ఉన్నాయని, ఓ కుర్చీ వేసికుని దాన్ని తీసి, ఏదో పెడదామని ప్రయత్నిస్తే అది కుదురుతుందా, పట్టలేదు. పోనీ వాడెవడినో పిలిచి వేయించొచ్చుగా అలా కుదరదూ, ఈమాత్రం దానికి వాణ్ణెవణ్ణో పిలవడం ఎందుకూ అనడం. ఏదో వయస్సులో ఉన్నప్పుడు చేశామని జీవితాంతం చేయాలంటే కుదురుతుందా, మొత్తానికి నిన్న అబ్బాయి వచ్చినప్పుడు, తనని అడిగితే క్షణంలో చేసేశాడు. ఈ మూడురోజులూ అదేదో బల్బుట, వెలుగంటే ఉంది, కానీ నాకు వంట చేసేటప్పుడు కనిపించొద్దూ? ఏ పోపో వేసేటప్పుడు, ఒకదానికి బదులు ఇంకోటేదో వేస్తానేమో అని భయం! ఇలా వెళ్తోందండి కాపరం.
నిన్న అదేదో పేపర్లో చూశారుట, తెలుగు పుస్తకాల లింకులు ఏవో చూశారుట. దాంట్లోని ఓ లింకు.స్త్రీల పాటలు అని ఒకటి చూశాను.చాలా బావుందిలెండి. చిన్నప్పుడు మన అమ్మమ్మలూ వాళ్ళూ పాడుకునే పాటలు చాలానే ఉన్నాయి. మా అమ్మకి ఇలాటివి పాడుకునే తీరిక ఉండేది కాదు, కారణం తను ఓ టీచరు. పిల్లలపాఠాలతోనే తీరికుండేది కాదు, ఇంకా పాటలుకూడానా? అదే పుస్తకంలో ఆడవారు చేసికునే వ్రతాలూ, నోములూ(37దాకా) గురించికూడా చాలానే ఉన్నాయి.అందులో ఆ నోముల కథలూ, ఉద్యాపనలూ చదవడం అంటే నాకెంతో ఇష్టం. ఆ కథలు బాగా ఉంటాయి.చిన్నప్పుడు మా అమ్మమ్మ అనేది- " దీనికి అలాటి పుస్తకాలు ఇవ్వకమ్మోయ్, ఏదో నోమంటుంది, దానికి ఉద్యాపన చేయకపోతే పాపం కూడానూ.." చివరకి నేను జీవితంలో చేసినవి శ్రావణ మంగళవారాలూ, పోలాలమావాశ్య పూజానూ. ఈ లింకులోవి చదివినతరువాత తెలిసింది, ఎందుకు ఆ పుస్తకాలు ముట్టుకోనిచ్చేవారు కాదో అని !
మా మరదలు ( తమ్ముడి భార్య)కి ఎంత ఇష్టమో ఈ నోములుచేసికోడం అంటే, ఏదో ఒక నోము చేసేసికోడమూ, వేసంగి శలవలకు ఇటువైపు వచ్చినప్పుడు ఉద్యాపన చేసేసికోడమూనూ. అందుకే అంటారు దేనికైనా పెట్టిపుట్టాలీ అని !
మాశ్రీవారి సంగతికదూ మొదలెట్టిందీ, చెప్పానుగా శ్రీ చాగంటివారి ప్రవచనాలు వినడం ఓ దినచర్య. శనాదివారాలు టివీలో లేవని, నెట్ లో పెట్టుకుని మరీ వింటారు. పోనీ ఆయన చెప్పేవన్నీ ఆచరిస్తారా అంటే అది లేదు. ఈవేళ "మా" టీవీ లో దాశరధీశతకం గురించి వివరిస్తూ,మగాళ్ళు స్నానం చేసిన తరువాత, ఎవరి తడితువ్వాలు వాళ్ళు పిండుకోకూడదుట.పని మనిషి చేస్తే ఐశ్వర్యం ఉంటుందీ, కానీ అనారోగ్యం ఉండదూ అనేందుకు అవకాశం లేదూ. భార్యచేస్తేనే ఇంటికి అదృష్టం ట తమంతట తాము చేస్తే, అరిష్టమూ, ఆయుక్షీణమూట.ఇంట్లో పనిమనిషి ఎలాగూ లేదు, మిగిలిందెవరూ? శ్రీ చాగంటి వారు అంటూంటారు.. " ఇది మాత్రం మీరు బాగా పట్టుకోవాలి.." అని. ఇలాటివి పట్టుకోడంలో మాత్రం మా శ్రీవారు.." సరిలేరు నీకెవ్వరూ.."అంటూ పాడదగ్గవారు...
