నిన్న మద్ద్యాన్నం మా కోడలు కంప్యూటర్ మీద పని చేసికొంటూ సడన్ గా బయటకు వెళ్తూ, 'బాబుని చూసుకోండి, నేను స్కూలికి వెళ్ళి నవ్యని తీసుకొస్తాను,ఇప్పుడే మెయిల్ వచ్చింది'అని. వెళ్తూ వెళ్తూ, మా అమ్మాయికి కూడా ఫోన్ చేసింది.మా మనవడు ఆదిత్య కూడా ఆ స్కూల్లోనే ఉన్నాడు. ఇంక ఇంట్లో నాకు ఖంగారూ-కోడలు లేనప్పుడు మనవడు పాలకోసం పేచీ పెడతాడేమో అని, పైపాలూ,గ్లాసూ, స్పూన్నూ అన్నీ రెడీగా పెట్టుకొని ఉన్నాను.మా శ్రీవారేమో, ఇంట్లో లేరూ,ఆయన మేము అద్దెకుపుచ్చుకున్న ఫ్లాట్ కి వెళ్ళారు. నాకైతే కాళ్ళూ చేతులూ ఆడడంలేదు.ఏం చెయ్యాలో తెలియదు. పోనీ టి.వీ. న్యూస్ లో ఏమైనా చూపిస్తారేమో అంటే, ఏ చానెల్ చూసినా రైల్వే బడ్జెట్ గురించే. మా శ్రీవారు ఫోన్ చేశారు-ప్రొద్దుటే అబ్బాయి ఫోన్ చేసి అడిగాడుట-డాడీ ఎక్కడున్నావూ అని ( ఈయన ఈ మధ్యన మంత్లీ పాస్ తీసికొని బస్సుల్లో ఎక్కెడెక్కడో తిరుగుతూంటారు!), డెక్కన్ జింఖానాలో ఫైర్ అయి అంతా హడావిడిగా ఉందని.నేను ఒక్కర్తినీ ఇంట్లో ఉండి మనవడిని ఒళ్ళో పెట్టుకొని, అమాయీ, కోడలూ పిల్లలూ వచ్చేదాకా పడ్డ ఆందోళన ఎవరితోనూ పంచుకోలేకపోయాను. ఈ హడావిడిలో, మా అమ్మాయి కారు ఎలా డ్రైవు చేస్తుందో అని ఓ ఖంగారూ. మొత్తానికి ఓ గంట అయిన తరువాత అందరూ క్షేమంగా ఇల్లు చేరారు. అసలు జరిగిందేమిటంటే, మా పిల్లల స్కూలు 'గురుకుల్'జూనియర్, ఉండేది భండార్కర్ రోడ్డు లో ఉన్న 'ఐ.ఎల్.ఎస్' క్యాంపస్ లో ఉంది.నిన్న 'ఐ.ఎల్.ఎస్' వాళ్ళకి బాంబ్ త్రెట్ వచ్చిందిట. ఆ సందర్భంలో ఆ కాంపౌండ్ లో ఉన్న అన్నీ ఖాళీ చేయిస్తూ, మా పిల్లల స్కూలు కూడా ఖాళీ చేయించి, 'ఈ స్క్వేర్' దగ్గరలో ఉన్న పెద్ద ' గురుకుల్' కి పోలీసుల సహాయంతో మార్చేరు. ఏది ఏమైనా బయటకు వెళ్ళినవాళ్ళు క్షేమంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చేవరకూ టెన్షనే. ఆరోజు గడిచిందంటే అమ్మయ్యా అనుకోవడం- చూశారా ఎంత స్వార్ధమో!
స్కూలువాళ్ళు ఏం మెయిల్ చేశారంటే, ' పిల్లలందరినీ, పెద్ద స్కూలికి తీసికెళ్ళిపోతున్నాము,పేరెంట్స్ అందరూ వచ్చి, వాళ్ళవాళ్ళ పిల్లల్ని కలెక్ట్ చేసికోవాలీ, ఏమీ ఖంగారు పడకండీ' అని సారాంశం. మా అమ్మాయి ఇంటినుండే పనిచేస్తూండడం వలన, మా కోడలు ఫోన్ రాగానే,'ఇంటిదగ్గరే నాకోసం వెయిట్ చెయ్యీ, నేను కారేసుకుని 10 నిమిషాల్లో వస్తున్నానూ'అని చెప్పింది.ఈ లోపులో మాకోడలు, తనకి తెలిసిన పేరెంట్స్ అందరికీ ఫోన్ చేసి చెప్పింది.ఇంతలో మా అమ్మాయి రావడం, కారులో ఇద్దరూ కలిసి స్కూలుకి వెళ్ళారు.
ఈ మధ్యన 'జర్మన్ బేకరీ' లో జరిగిన బ్లాస్ట్ తరువాత, పోలీసులు కూడా, ఎటువంటి ఛాన్సూ తీసికోవడం లేదు. అదే కాకుండా, ప్రతీ ఇంటికీ పోలీసులు వచ్చి, అక్కడ ఎవరెవరుంటున్నారో, వాళ్ళ ఐడింటిటీ చెక్ చేయడం వగైరా మొదలెట్టారు.
దిన దిన గండం
నా అల్లికల ప్రస్థానం
బాల్కనీ లో నిలబడి, చక చకా చేతులు ముందుకూ, వెనక్కూ తిప్పుతూ స్వెట్టర్లు అల్లుతున్న ఉత్తర భారతీయ స్నేహితుల్ని చూసి, చీపురు పుల్లలతో,పురుకొస తో, అల్లిక విధానం పుస్తకాలతో మొదలయిన నా ' అల్లిక ప్రస్థానం' నిరాటంకంగా 15 సంవత్సరాలు బాగా నడిచింది.
చిన్న చిన్న స్కార్ఫ్( చెవులకి కట్టుకునేవి) తో మొదలయి ఎన్నెన్నో స్వెట్టర్లూ, ఫ్రాకులూ, షర్టులూ, బ్లౌజులూ అన్నీ పూర్తి అయి ఓ పెద్ద షాల్ తో ఇంచుమించు ముగిసింది.
రోజూ, 'ఈవేళ మేడం, ఏ రంగుది, ఏ డిజైన్ లో వేసేరా' అని పరీక్షగా చూసేవారుట ! నా డిజైన్లకి అంత ప్రాచుర్యం వస్తోందంటే వినడానికి బాగానే ఉండేది కానీ, మరీ ఆడ పిల్లలు ఈయనని చూసేరంటే వినడానికి బాగుండేది కాదు! ఆఫీసులో ఆడ పిల్లలు చూస్తారని కాబోలు, ఈయన ప్రతీ రోజూ మర్చిపోకుండా నేను అల్లిన కొత్త స్వెట్టరు వేసుకుని వెళ్ళేవారు!
అప్పుడు రోజుకు రెండు రకాల స్వెట్టర్లూ--ఒకటి ఏ పుట్టిన రోజుకో సర్ప్రైజ్ గా ఇచ్చేది ఒకటీ,( ఆయన ఆఫీసు కి వెళ్ళిన సమయంలో అల్లేది), ఇంకోటి పిల్లల ఎదురుగానూ, ఆయన ఎదురుగానూ అల్లేది. అన్నేసి స్వెట్టర్లు ఎలా అల్లేనో ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే అర్ధం అవదు. అంత పిచ్చిగా అల్లేసే దాన్ని.అదొక 'అబ్సెషన్' లా ఉండేది.
వరంగాం లో ఉన్నప్పుడు వారానికి రెండు సార్లు మార్కెట్ ఉండేది. ఎవడైనా కొత్త డిజైన్ వేసికుని మార్కెట్ కి వచ్చేడంటే చాలు, నేనూ, నా స్నేహితురాలూ, ఆ స్వెట్టర్ చుట్టూరా, అతనికి తెలియకుండా తిరగడం ( ప్రదక్షిణం లాగ!). ఆ డిజైన్ చూసి, ఇంటికి వెళ్ళి తయారు చేసికోవడం !!
ఇవే కాకుండా, పాపం మా శ్రీవారి గురించి కూడా చెప్పుకోవాలి- ఇంగ్లీషు లో వచ్చే ' చిక్ ' మాస పత్రిక తెప్పించేవారు, నా ఆసక్తి చూసి. అలాగే హిందీ పత్రికలు కూడాను. ఎప్పుడైనా కొల్తలు కావాలంటే ,మా శ్రీవారినీ, పిల్లల్నీ నుంచోపెట్టి కొలుచుకునే దానిని! వాళ్ళందరికీ అసలు 'ఈస్తటిక్ సెన్స్' ఉండేది కాదు. ఏదో కొత్త డిజైన్ వేసి, ఎలా ఉందీ అని అడిగితే, ఏదో సమాధానం చెప్పొచ్చు కదా, ' ఏం అర్ధం అవడం లేదూ' అనేవారు. స్వెట్టరు తయారయిన తరువాత మాత్రం, ప్రతీ రోజూ మార్చడానికి మాత్రం రెడీ !!
ఈ రోజుల్లో స్వెట్టర్లు ఎవరు వేసికొంటున్నారూ, అందరూ జెర్కిన్లూ, జాకెట్లూనూ. ఊలుతో అల్లిన స్వెట్టర్లు ' అవుట్ ఆఫ్ ఫేషన్' అయిపోయాయి.ప్రస్తుతం నేను అల్లిన స్వెట్టర్లు అన్నీ' కలరా ఉండలు' వేసి సూట్ కేసుల్లో క్షేమంగా విశ్రాంతి తీసికుంటున్నాయి. అయినా సరే శీతా కాలం వచ్చిందంటే, వాటన్నింటినీ ఒకసారి బయటకు తీసి పలకరిస్తూంటాను !
మళ్ళీ నానమ్మయ్యానోచ్!
హాయ్ హాయ్ నేను మళ్ళి నాన్నమ్మ ని అయ్యానోచ్చి! ఈసారి మనుమడుకి, మాబంగారుతల్లి నవ్య అక్క అయింది. మనుమరాలు ( మూడున్నర సంవత్సరాలు) అచ్చంగా ఇల్లేరమ్మేను,అందరికి స్కూల్లోను బస్ లోను ఆటోవాళ్ళకి , షాపులొ వాళ్ళకి ఇరుగుపొరుగు తెలిసినవాళ్ళందరికి మా యింట్లొ బేబి వస్తోంది జననరిలో అక్కని అయిపోతానని చెప్పి టాం టాం.తమ్ముడుని చూసి ఓ మురిసిపోతోంది.ఎంత సంబరమొను, నిజానికి నాకు అలాగే వుంది. అందుకే మీ అందరితో నా సంతోషాన్ని పంచుకుంటున్నాను. మాల గారు రాసినట్లుగా నాకు నవరత్న మాల వఛ్ఛెసిందండి.అమ్మాయి, అల్లుడు వాళ్ళపిల్లలు , చి. తాన్య. (అమ్మాయి) చి. ఆదిత్య(అబ్బాయి) అబ్బాయి, కోడలు వాళ్ళ పిల్లలు నవ్య(అమ్మాయి) తమ్ముడు. (నిన్నే పుట్టిన బాబు), మా శ్రీవారు. ఇంత చక్కని అనందాన్నిచ్చిన తల్లి లలితా దేవికి నమొ నమహ!
